Regelmatig zien we in de media hoe bepaalde groepen uit onderwijs, zorg of woningbouw zich buitengewoon weten te verrijken. Iedereen voelt op zijn klompen aan dat er iets niet klopt, maar er wordt niet opgetreden. Ik heb het mechanisme van de gelegaliseerde diefstal beschreven in het artikel The Secret of Modern Organized Crime in The Netherlands. Het is te vinden op www.hoornstra.org onder de knop ‘Organized Crime’.
De nederlandse vertaling staat hierna.
Het recept voor de gelegaliseerde diefstal
Het is regelmatig in het nieuws dat de misdaad bezig is met het witwassen van geld en het aankopen van onroerend goed teneinde hun illegale activiteiten enigszins legaal te kunnen doen voorkomen.
Deze vorm van criminaliteit is de ouderwetse – bekend van de televisie – misdaad.
De moderne misdadiger leeft gewoon in het openbaar en laat zich niet meer pakken door justitie. Hoe doet hij dat ? Welnu hij steelt geheel legaal. Met de wet in de hand steelt hij naar believen. Voorbeelden te over.
Hoe werkt het ?
Stel u bent crimineel en u houdt zich bezig met het afpersen van restaurants. Dat is tegen de wet en als u tegen de lamp loopt, dan komt u in de gevangenis.
Hoe vooorkomt u dat ? Welnu, u richt een stichting op, bijvoorbeeld de Rotterdamse Restaurant Adviesraad. U laat de restaranthouders een convenant tekenen waarbij ze zich voor zoveel jaar verplichten een jaarlijkse bijdrage te betalen. Vanzelfsprekend wordt u de voorzitter van het bestuur van deze raad tegen het vorstelijke salaris van 300.000 euro per jaar. Daarnaast heeft u een auto met chauffeur en u declareert alle onkosten en alle zakelijke reizen die u voor uw werk maakt. U gaat op vakantie naar Griekenland en bezoekt daar een aantal restaurants, dus wordt het een zakenreis.
Er zijn al talloze lieden die dit recept volgen. In het onderwijs en in de zorg zijn er allerlei instanties ontstaan die zo werken.
Wat doet bijvoorbeeld een voorzitter van de HBO-raad ? Dat weet eigenlijk niemand. Die komt af en toe op de televisie en praat dan over de politie, over Geert Wilders, misschien over het weer, maar eigenlijk nooit over het onderwijs. Dat is ook helemaal niet nodig, want die persoon legt eigenlijk aan niemand verantwoording af, lummelt maar een beetje in het rond en krijgt daar een dik zogenaamd salaris voor. Geheel legaal dus.
De woningbouwcorporaties.
In het verleden waren de meeste van deze instellingen verenigingen. Die verenigingen werden bestuurd door vrijwilligers, die een kleine vergoeding kregen voor het bijwonen van vergaderingen. Het bestuur gaf leiding aan een uitvoerend orgaan bestaande uit betaalde krachten, dat onder leiding stond van een directie.
Deze bestuurders hadden vaak jarenlange ervaring en voelden zich zeer betrokken bij hun vereniging. Zij legden verantwoording af aan de algemene vergadering of aan een ledenraad. De woningbouwverenigingen werden in de loop der tijd nog wel eens een stichting. Er kwam een vereniging van woningbouwverenigingen, dat was de Nationale Woningraad (NWR) opgericht al in 1913. De Christelijke woningbouwverenigingen organiseerden zich in het Nederlands Christelijk Instituut voor de Volkshuisvesting. Decennia lang hebben deze organisaties goed kunnen functioneren. Totdat er een sfeer werd geschapen waarbij de vrijwillige medewerkers werden afgeschilderd als ‘niet professioneel’. Vooral de betaalde directeuren probeerden zich als ‘professioneel’ af te schilderen. Deze kentering is ingezet zo halverwege de jaren 80. In de jaren 90 ging dit nog verder en de beide koepels (NWR en NCIV) fuseerden tot Aedes.
Aedes is min of meer uitgegroeid tot een belangenvereniging voor directeuren.
Is het toevaldat Aedes lijkt op Hades ? In de Griekse mythologie is Hades de god van de onderwereld, van de rijkdom en de kostbare metalen.
Nadat bijna alle vrijwillige bestuurders zijn weggehoond en weggewerkt hebben de profesionele graaiers vrij spel. Ze spelen één-tweetjes met hun graaiende toezichthouders, waarbij salarissen en vergoedingen de pan uit rijzen.
Soms verschijnen de uitwassen in het nieuws om maar weer snel afgedekt te worden met de mantel der criminaliteit. Eén persoon wordt tot zondebok verklaard en de rest viert het feest gewoon door. Lees de Rochdale affaire er maar eens op na. De berichtgeving geeft niet de werkelijkheid weer, de huidige machthebbers hebben blijkbaar ook het een en ander te verzwijgen.
De directeuren hebben er belang bij dat de toezichthouders regelmatig moeten wisselen, zodat ze vrij spel hebben. Dus Aedes heeft bedacht dat de toezichthouders vooral niet te lang mogen blijven en vooral géén binding met de organisatie mogen krijgen. Geheel anders dan vroeger dus, waarbij die binding een garantie was voor een lange termijn visie.
Het Onderwijs
Ook het onderwijs is een bron van graaiende lieden geworden. Zogenaamde dik betaalde adviseurschappen voor ex-bestuurders die al lang wat anders aan het doen zijn. Er kwamen wel kamervragen over hoge vertrekbonussen en andere betalingsconstructies, maar gevolgen blijven uit. Ook zien we peperdure afscheidsfeestjes voor vertrekkende bestuurders.
Auto’s met chauffeurs voor managers, ik zou niet weten waarom. Snoepreisjes en door de baas betaalde vakanties. Van alles en nog wat declareren. Het is één groot feest in het moderne onderwijs. Er is daarom steeds minder geld voor het eigenlijke onderwijs, dat dus steeds verder wordt uitgekleed. De leerling, de deelnemer, de cursist, de student, hij of zij zoekt het zelf maar uit.
Iemand studeert bijvoorbeeld Vrijetijdsmanagement. Na twee jaar stagelopen als koffieschenker in een dierentuin en met zogenaamde elders verworven competenties ben je dan “Master of Vrijetijdsmanagement”. Maar wat voor waarde heeft dat ?
Als studenten niets meer op school leren en alles “in de praktijk” moeten leren, dan kunnen ze toch beter meteen gaan werken ? De scholen hebben hun beste tijd gehad. De nieuwe school wordt iets van leerling, gezel en meester en dat gebeurt geheel in de bedrijven. De scholen kunnen dan allemaal DICHT.
Hoe moeten we nu verder ?
Welnu, er is geen keus. De gelegaliseerde diefstal zal steeds verder gaan, het gegraai zal alleen maar groter worden en de nieuwsberichten daarover zullen er niets aan af doen.
In de midden-amerikaanse landen zijn dergelijke toestanden al decennia aan de gang en nu is Nederland ook een soortgelijke bananen-republiek of in ons geval een bananen-monarchie geworden. Obama heeft inmiddels de afrikaanse leiders toegesproken dat ze zichzelf niet zo moeten verrijken. Hij is nu op zoek naar een Nederlands stadion dat groot genoeg is om hier dergelijke leiders toe te spreken.
Wordt het niet hoog tijd voor een speciaal tribunaal, dat recht gaat spreken over deze lieden ?
Bananenrepubliek
Interessant artikel Nomoresteam. Aangezien dit een website is over beter ONDERWIJS zal ik alleen in gaan op het onderwijsaspect (ik hoop dat anderen dat ook doen). Je schrijft:
De scholen hebben hun beste tijd gehad. De nieuwe school wordt iets van leerling, gezel en meester en dat gebeurt geheel in de bedrijven. De scholen kunnen dan allemaal DICHT.
Ik hoop toch dat dit niet jouw mening is… Het is inderdaad zo dat een heleboel opleidingen waardeloos zijn. Maar er valt wel een heleboel te leren en willen wij onze cultuur (in de breedste zin van het woord) behouden dan is het essentieel dat deze cultuur meegegeven wordt aan nieuwe generaties. En dat kan voor de meeste onderdelen van onze cultuur het beste gebeuren in het instituut ‘school’. Laten we het kind niet met het badwater weggooien. Er moet een verschuiving optreden van waardeloze opleidingen naar waardevolle opleidingen, we moeten niet alle opleidingen af gaan schaffen.
Wiedergutmachung
Nee, nog geen tribunaal. Eerst moeten deze mensen van hun macht ontdaan worden; eerst moeten er in de bestuursstructuur vereisten komen dat er fatsoenlijke mensen, die hun sporen in de sector hebben verdiend op dergelijke posities komen. Wat betreft die HBO-raad en hun pendanten in het basisonderwijs en het MBO: daar hoeven geen andere mensen te komen, nee, die clubs moeten in hun geheel worden opgeheven.
Daarna een kort tribunaal met voor elke legale dief die schuldig wordt bevonden de verplichting tot betaling van Wiedergutmachung aan hun slachtoffers.